خبرگزاری مهر: ناسا از سال آینده به توریست‌ها اجازه می‌دهد به ایستگاه فضایی بین المللی سفر کنند. هزینه هر شب اقامت در ایستگاه فضایی ۳۵ هزار دلار اعلام شده است.

به گفته رابین گاتنز مدیر قائم مقام ایستگاه فضایی بین المللی سالانه ۲ مأموریت به این ایستگاه انجام خواهد شد.

طبق بیانیه جدید ناسا که دیشب منتشر شد، فضانوردان بخش خصوصی می‌توانند تا ۳۰ روز در این ایستگاه فضایی اقامت کنند.

همچنین مؤسسات تجاری مسئولیت تعیین ترکیب خدمه را برعهده دارند. علاوه بر آن همین مؤسسات باید الزامات پزشکی و آموزش‌های مخصوص فضانوردان برای چنین سفری را تضمین کنند.

در این زمینه دو شرکت اسپیس ایکس و بویینگ را برای انجام سفرهای تجاری فضایی انتخاب کرده اند. اسپیس ایکس با کپسول دراگون و بویینگ نیز با فضاپیمای استارلاینر فضانوردان را به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل خواهند کرد.

هزینه‌ای که این دو شرکت برای انتقال افراد به ایستگاه فضایی بین المللی دریافت می‌کنند احتمالاً مشابه هزینه‌ای است که برای ارسال فضانوردان از ناسا دریافت می‌کنند. چنین هزینه‌ای معادل ۶۰ میلیون دلار به ازای هر سفر است.

این درحالی است که ناسا قبلاً هرگونه استفاده تجاری از ایستگاه فضایی بین المللی را منع کرده بود. به هر حال بیانیه ناسا در حقیقت گامی در جهت خصوصی سازی کامل ایستگاه فضایی بین المللی است.

خبرگزاری فارس: محققان مدت‌ها است به دنبال راه‌‌حلی برای مشکلات زباله‌های پلاستیکی هستند؛ از همین رو گروه‌های تحقیقاتی زیادی روش ترمیم را به جای دور انداختن انتخاب و مواد خودترمیمی زیادی را تولید کردند که آخرین مدل این مواد، عملکردی شبیه به خون دارد.

براساس گزارش «نیواطلس»، تیم تحقیقاتی از دانشگاه تگزاس به سرپرستی «کیوان دوامی» این ماده را ساختند، آنها در ابتدا با استفاده از روش چاپ سه بعدی « استریولیتوگرافی»، مایع رزین را با قرار دادن در معرض نور ماوراءبنفش به ماده جامدی تبدیل کردند، در حالی که ذخیره کوچکی از مایع رزین در داخل این ماده جامد باقی می‌ماند و تا زمانی که به این شیء آسیبی وارد نشود، این مایع درون آن ماده حفظ می‌شود.

گفتنی است؛ اگر این شیء جامد شکسته شود و آسیب ببیند؛ مایع رزین از داخل آن خارج شده و با قرار گرفتن در معرض یک منبع نور ماوراءبنفش، محل آسیب‌دیده را ترمیم می‌کند.

این روش همانند عملکرد خون به هنگام جراحت است؛ به گونه‌ای که پس از جراحت، خون به محل آسیب‌دیده وارد می‌شود و آن را بهبود می‌بخشد.

دوامی و همکارانش در ادامه راه خود در تلاش هستند تا این ماده خودترمیم، بدون مداخله انسانی و با استفاده از منبع نور ماوراءبنفش خورشید ترمیم شود.

محققان امیدوارند تا از این روش برای ساخت عینک‌ها و کف کفش‌ها استفاده شود.

اگر تاکنون در مسیر سفرتان کنار جاده توقف کرده و قصد استراحت در غوغای عبور اتومبیل‌ها را داشته‌اید یا از دست سروصدای مهمانی همسایه‌ی خود دندان‌هایتان را به هم فشرده باشید دقیقا میدانید که ناتوانی در نادیده گرفتن صدا‌های محیط اطراف چقدر عذاب‌آور است. به تازگی یک پیشرفت جدید رخ داده است که میتواند آرام و بی‌صدا کردن اوضاع دور و برتان را کمی آسانتر کند؛ و البته مانع بهره‌مندی از هوا و نور خورشید نشود.

همین موضوع در مورد امواج صدا نیز صدق میکند. فرامواد آکوستیکی میتوانند از شکل یا ترکیبشان و بسته به هدف مورد نظر در جهت ایجاد مانع برای این امواج یعنی انحراف و یا بازتاب آن‌ها مورد استفاده قرار گیرند. و، اما برای اینکه مانعی برای عبور نور و هوا ایجاد نشود شکل ماده باید به دقت انتخاب شود.

صدا چگونه منتقل میشود؟ از طریق به وجود آوردن آشفتگی‌هایی به صورت امواج موازی در هوا. هدف نیز در اینجا خاموش کردن آن آشفتگی‌های ریز است. اگر بخواهیم که هوا درون ساختار تولیدی ما ورود کند باید در ذهن داشته باشیم این همان هواییست که صدا از طریق آن منتقل میشود در نتیجه کار ساده‌ای نخواهد بود.

اگر بخواهیم به طور ساده توضیح بدهیم باید بگوییم که محققان به منظور ساخت جسم مانع‌صدا و هواباز مورد نظر خود شروع به ترکیب دو ماده‌ای کردند که امواج صدا را کمی متفاوت از هم میشکنند تا قدرت مانع‌صدایی ترکیب دو با هم از مجموع قدرت جداگانه‌ی هر دو بیشتر شود؛ پر واضح است که توان مجموع دو موج از مجموع توان‌های تک‌تک این موج‌ها بیشتر است. قدم بعدی تعیین دقیق شکلی بود که برای بدست آوردن بیشترین کاهش صدا نیاز داشتند. شکل مورد نظر در نهایت به شکل حلقه‌ای بود که از شش تونل توخالی روی هم که حول طول خود و به صورت مارپیچ چرخیده بودند تشکیل شده بود. این شکل میتواند امواج صدا را به همین شکل پیچشی درون تونل‌های مانع‌صدا حبس کند.

شایان ذکر است بدانید که دو محقق ایرانی و چینی از دانشگاه بوستون به این موفقیت دست پیدا کرده‌اند، رضا غفاری‌فرد‌آفاق و شین ژنگ.

منبع: curiosity